Dag 9 28 aug 2009

We beginnen de dag heel rustig met een laatste ‘dip in the pool’. Hierna een lekker ontbijtje, met voor de mannen een lekker zacht gekookt eitje (bbrrrrr), en voor mij een geroosterd boterhammetje. Dan vertrekken we naar de Hollywood Studio’s.

Om 11u komen we aan bij de Studio’s en we parkeren lekker vooraan op preffered parking (Diamond).  De wandeling naar de ingang is warm maar gelukkig kort. De tassen worden weer nagekeken en we lopen door naar de ingang. Het lijkt rustig te zijn.

                 

We lopen gelijk een fotograaf tegen het lijf die best een plaatje van ons wil schieten. Ik krijg een hoedje op…..               

             

We lopen via de winkels (airco) naar de Tower of Terror waar Ronald een Bekende tegenkomt:

               

               

En we zijn nog best bang om hier zomaar in te gaan!

         

Bij de Tower staat nauwelijks een rij en binnen 10-12 minuten zitten we in de lift, die zich weer heerlijk naar beneden stort. Wat een waanzinnige attractie is dit toch. Als we buiten komen halen we gelijk fastpasses zodat we nog een keer kunnen gaan na de voorstelling van the Beauty and the Beast die om 12.45u begint.

          

          

Het loopt gelukkig ook nu weer goed af met Belle!

Hierna gaan we gelijk met de fastpasses weer terug naar de Tower of Terror. Het is nu mogelijk nog rustiger als de keer hiervoor. We kunnen zo doorlopen naar de videokamer, en daarna staat er een open lift op ons te wachten. Geweldig die groene dagen!

Als we de Tower uitkomen is het tijd voor de lunch. Ronald neemt een cheeseburger, Robert een portie kipnuggets en ik een veggieburger. De veggieburger is erg rijk aan groeten en zelfs ik vind het iets te healthy!

        

Robert wil nog graag een keer naar de 3D film van de Muppets en ook hier is het erg rustig en kunnen we zo doorlopen naar de kamer voor de bioscoop. De film is weer erg vermakelijk.

             

             

Als we naar buiten komen is de lucht kompleet betrokken (what happend) en is het mogelijk nog warmer geworden. We gaan via main street naar het eerste winkeltje terug waar ze de mooie posters en de foto’s met handtekeningen van bekende en minder bekende artiesten verkopen. Ik vind voor Ronald een foto van Jaqueline Smith (Charlie’s Angels) met handtekening en koop deze voor hem. Voor mijzelf koop ik als herinnering aan de tour van gister een litho die ze in de Utilidors hadden hangen van Walt en Mickey.

                

          

Omdat we geen zin hebben om vanavond het huisje weer te moeten verlaten doen we bij Hennou in Ponderosa een licht diner met veel salade. Hennou herkent ons al van ver, als we nog in de rij staan bij de kassa komt ze al op ons afgerend alsof we verloren familie zijn. Onmiddellijk wil ze van ons weten waar we Bep en de rest (dat bij jij Simoon; de rest) van de familie hebben gelaten. We vertellen dat ze die in februari weer zal zien.

Ze vertelt ons nog wat over haar leven in Kissimmee, haar familie (die ze zo mist) in Marokko, en haar miserabele salaris ($4 per uur).

We nemen afscheid met een hug en gaan inpakken!

Morgen gaan we om 8.30u op weg naar de boot en zullen jullie ons vanaf het andere blog moeten gaan volgen.

Dag 8 27 aug 2009

Om in ons bestaande patroontje door te gaan zijn we allemaal om 5.40u op. We gaan lekker douchen en ontbijten in de villa.

Om 6.50u zitten we in de auto op weg naar Magic Kingdom. Ronald moet eerst nog even langs Starbucks (heeft thuis al 2 mokken koffie op, maar ja, verslaafd he) voor een grote cappuccino.

Om 7.30 rijden we de eerste rij van de Minnie parking op en wandelen we naar de monorail.

De monorail voor ons rijdt net weg en we moeten wel even wachten voor de volgende komt. Het is ook nog erg vroeg.

Om 8u zijn we in Magic Kingdom bij de Tourgarden en onze buttons liggen al klaar bij de desk. Ook krijgen we nog een lange schoenveter om onze nek gehangen met daaraan het kaartje guest en de tijd dat de tour begint.  We krijgen wat te drinken en daarna kunnen we onze keuze voor de lunch opgeven. Er mag tijdens de tour niet gefilmd worden en er mogen geen foto’s worden gemaakt van de gebieden die achter de schermen worden bezocht.

Ronald gaat voor de visschotel, ik voor de tuna sandwich en Robert voor de kipnuggets met frites.

Om 8.25u krijgen we allemaal een FBI oortje dan kunnen we de tourguide, Jerred, goed horen. Ik kan nooit bij de FBI gaan werken want die krengen van oortjes passen niet om mijn oorschelpen heen, die zijn voor dit soort fratsen te klein.

Jerred doet eerst een inleidend praatje en vertelt ons hoe de dag zal gaan verlopen. Vervolgens neemt hij ons mee naar een inham in Main Street en laat ons allemaal dingen zien die ons nog nooit zijn opgevallen, verteld ons over de bouw van de winkels, de kantoren die er boven zitten en wie er zitten (nee geen magazijn, echt kantoorpersoneel). Omdat er administratief personeel boven de winkels werkt is een een ruimte tussen de buiten- en de binnenmuur als geluidsdemping gehouden zodat er tijdens parades gewoon kan worden doorgewerkt.

Er staan op de ramen erg veel namen van personages en bedrijven. Ook die werden verklaard en het verhaal van het opkopen van land door Walt werd uit de doeken gedaan. Zo leuk om te weten.

We zijn door adventureland gelopen, achter de schermen gegaan om naar de paradewagens te kijken van zowel de middag- als de lichtjesparade.

Hierna gingen we via frontierland naar Liberty square waar de lunch voor ons klaar stond, heerlijk …..  airco. Naast onze maaltijd lag een kaartje met onze naam en een prachtige disney sleutelpin, die je alleen krijgt als je deze tour hebt gedaan (not for sale!).

Gevoelstemperatuur is vandaag 43 graden C. Een van de dames die ook meedeed aan de tour viel bijna flauw en heeft de rest van de tour in een rolstoel gezeten met icepacks in haar hals.

De tour vervolgde zich naar Haunted Mansion. Hier werd gelet op hidden mickeys en de stemmen van de figuren zijn van (voor ons onbekende) bekende amerikanen.

Hierna gingen we in Main Street onder de grond. Helemaal leuk. Elk deel van de Utilidors heeft een bepaalde kleur muurverf zodat je weet waar je onder de grond bent. We hebben de parkeerplaatsen van de bobo’s en de CM’s gezien. Er werd een film opgezet om te kijken naar de weg die de kledinguitgifte aflegd.

Er waren een hoop oude foto’s en platen te zien hoe WDW in de tijd is gegroeid.

Na de tour gaan we naar het eerste pleintje van Main Street en worden de beelden van Walt met Mickey, wijzend naar de ingang, en Roy met Minnie, zittend op een bankje, nader verklaard. Prachtig verhaal.

We hebben Jarred uitgebreid bedankt voor de geweldige tour en zijn nog even de airco (winkels) in gegaan.

                  

Ik heb van de mannen een nieuw wit horloge gekregen en we hebben een lekker ijsje op de hoek gehaald. Dit was door de warmte buiten al gesmolten voordat we een stoeltje op het terras hadden gevonden.

                 

We zijn na deze tractatie lekker met de boot terug gegaan naar de auto en na een ritje van 20 minuutjes lagen we in het zwembad, heerlijk.

We hebben heerlijk bij Outback gegeten.

Dit is een rustiek steakhouse aan de 192. Als voorafje hebben we gekozen voor een bloomingonion.

        

Dit is een grote ui, ingesneden en door een beslag heen gehaald en daarna gefrituurd. In het midden van de ui staat een pittig sausje.

Als hoofdgerecht nam Ronald babyback ribs,  Robert nam de Teriyaki steak en ik een eenvoudig burgertje (hoe minder vlees, hoe beter). Iedereen vond het heerlijk.

Als desert wilde Roon graag een lekker bakkie koffie en Robert en ik namen een sampler. Dit is en toetje met van alle 3 de toetjes een klein stukje, dat dachten we tenminste……

               

We krijgen een groot ovaal bord voorgezet met van alle 3 de toetjes een flink stuk. Ik heb aan onze serveerster gevraagd of dit inderdaad het sampler toetje was en dit was inderdaad het geval. Het was heerlijk maar veel te veel uiteraard. Robert en ik hebben morgen een goddelijk ontbijtje! Ook wat over was van de blooming union hebben we, met een extra sausje, meegekregen in een doggy box.

De toetjes waren:

*cheesecake

*peanutbuttercake with whipped cream

*soft warm brownie with vanilla ice and whipped cream.  

Morgen staan de Hollywood Studio’s op het programma en gaan we inpakken voor de Cruise!

Dag 7 26 augustus 2009

Het begint haast irritant te worden dat we steeds maar zo vreselijk vroeg wakker zijn. We moeten ons hotelletje op het strand om 11u verlaten en (onvoorstelbaar) om 7.30u liggen we op een bedje op het strand in de heerlijke ochtendzon.

          

We gaan nog een paar maal de zee in en om 10.15u gaan we ons douchen en de spullen weer inpakken en in de auto leggen.

Om 11u gaat Ronald naar de frontdesk uitchecken.

Met behulp van de TomTom rijden we via de brug (Toll) van het vaste land naar sanibel weer terug naar Florida.

               

We eten bij Wendy’s een broodje en gaan weer op weg naar de villa in Kissimmee.

Om 15u rijden we, op weg naar de villa, eerst nog even langs de Buena Vista Outlets omdat ik nog een Hilfiger lanyard wil hebben voor het werk (pasje).

De mannen kopen nog een sweater bij de Aero winkel en daarna gaan we naar de villa en doe ik 2 wasjes (alles is nu weer heerlijk schoon).

We besluiten als het droog blijft naar Magic Kingdom te gaan om naar het Wishes vuurwerk te kijken. Helaas begint het flink te regenen.

We eten een steak bij Ponderosa (Bep: Hannou is er vrijdagavond weer)  en daarna werk ik de afgelopen dagen van het blog bij.

           

Morgen moeten we om 8.15u voor City Hall in Magic Kingdom staan in de tourgarden voor de Keys to the Kingdom tour.

Dag 6 25 aug 2009

Om 5.20u ben ik weer wakker. Vandaag gaan we naar Clearwater voor het spotten van dolfijnen op de Seascreamer, de grootste speedboot ter wereld. Hierna rijden we via de kustlijn verder naar Sanibel.

            

Al vroeg schuiven we voor een lekker Amerikaans ontbijtje Ponderosa binnen. We nemen allemaal wat lekkers van het buffet.

Hierna moet Ronald weer tanken (de Jeep schijnt nogal wat te lusten). We vervolgen onze weg naar Tampa/Clearwater.

We komen even over 11u aan in Clearwater. De TomTom van Peter stuurt ons grasveldjes op en in wegen die niet (meer) bestaan, we hebben heerlijk gelachen.

Nadat een agent ons de weg (terug) had gewezen kunnen we recht tegenover de Seascreamer parkeren voor $2. Geweldig.

           

We kopen kaartjes voor de rit van 12u en moeten om 11.50u boarden (net een vliegtuig). In de tussentijd gaan we naar de Marina, een overdekt gebouw waar we sanitair kunnen ontspannen en waar we wat kouds kunnen drinken.

Om 12u vertrekt de seascreamer met ons en 10 anderen aan boord (er is plek voor 75 man) voor een ritje naar de Golf van Mexico. Al snel ziet de kapitein aan het einde van de haven 2 dolfijnen die zich na een tijdje ook aan ons laten zien.

           

Als de seascreamer ‘full trottle’ de haven uit gaat komen de dolfijnen achter de boot aan in spoor van de boot met de golven spelen. Wat een geweldig gezicht is dit.

          

                 

Onderweg is er genoeg te zien. Er wordt het een en ander verteld over huizen die te zien zijn vanaf het water van Hulk Hogan, Lisa Marie Presley en andere, wat minder bij ons bekende, amerikanen.

Ook een snoepig grijs huisje van een vrouwtje dat in de jaren ‘70 haar land met huis erop niet wilde verkopen aan grondbezitters van het land om haar huisje heen, en nu een van de meest gewilde huisjes in die buurt bezit, geweldig toch?

          

Na de waanzinnige boottocht gaan we een hapje eten bij de McD en daarna rijden we ruim 3 uur door naar Sanibel een eilandje in de golf van Mexico waar de dolfijnen en manatee’s voor de kust zwemmen.

De TomTom weet ons voor het hotel te brengen en we krijgen een kamer (112) op de begane grond 2 minuten lopen van het strand. We zetten onze spullen op de kamer en lopen naar het strand. Daar hangt al een lekker dreigend zwart luchtje en na 30 minuten begint het te druppelen. De temperatuur is prima.

          

          

De waterafvoer van het hotel heeft het een beetje moeilijk en het deurmatje dreef weg in het overtollige water. Even later, Robert staat net heerlijk onder de douche, slaat de bliksem in en gaat het hotel over op het noodaggregaat.

            

                   

          

           

Later gaan we een ritje over het eilandje maken met de auto op zoek naar een restaurantje en we komen terecht bij the greenhouse. Een steakhouse waar service en kwaliteit nog belangrijk zijn. De kaart kent de serveerster uit haar hoofd en er wordt een rustig italiaans muziekje gedraaid. Ronald eet hier de lekkerste burger ooit! Er worden echt goddelijke toetjes op tafel getoverd en we zijn echt helemaal happy dat we hier terecht zijn gekomen.

           

           

Hierna gaan we terug naar het hotel. Ronald gaat nog even voor een paar foto’s naar het strand en Robert en ik maken ons klaar voor bed. Het was een lange dag……

Dag 5 24 aug 2009

Ik schrik me helemaal een hartverzakking als midden in de nacht mijn mobieltje afgaat, privenummer, er wordt niks gezegd, geen gehijg, niks.

Na deze adrenaline-rush kan ik niet meer slapen en niet veel later komt Roon mij gezelschap houden in de kamer.

Robert heeft wel een lange nacht gehad en voelt zich beter dan gister.

Na een lekker ontbijtje gaan we in de tub zitten en daarna even zwemmen. De zon zit vandaag achter een flink wolkendek en kan ons niet lekker verwarmen.

                

          

Robert voelt zich goed genoeg om even te gaan shoppen (dat kan hij volgens mij alleen onder narcose niet!) en om 9.30u zijn we in de Lake Buena Vista Mall. Ronald koopt voor de Tai Chi een sporttas van Nike voor (tromgeroffel) $3. Robert zoekt een paar shirts uit en we gaan hierna naar Old Navy en de Rawlings.

Als we klaar zijn nog even naar Tommy Hilfiger aan de overzijde en ook hier laten de mannen zich lekker gaan.

De Pr1me outlets zijn als volgende aan de beurt. Ronald snakt naar koffie en de eerste stop is Starbucks. Robert en ik wagen ons aan een smoothie, aardbei/banaan, en die is erg lekker.

              

We nemen eerst de winkel die het verst weg ligt, Ralph Lauren. Hier worden de beroemde berenshirts gekocht.

Dan naar Victoria’s Secret voor Dees/Bep/Simone en bijna alles dat op het lijstje staat is voorradig.

Ronald gaat de spullen in de auto leggen en we spreken af dat Robert en ik doorlopen naar Converse. Bij Tommy Hilfiger stoppen we nog even (nou ja even) omdat Dees iets leuks voor Ronald ziet liggen.

Robert heeft dezelfde maat als Ronald en wil de sweater, die ik zo leuk vind voor Ronald, best even voor mij aanpassen, zodat ik weet of hij Ronald zal passen. Ronald zal de trui nooit gaan krijgen want Rob vond hem zelf veel te leuk staan. Omdat de tas met spullen die we willen kopen voller en voller werd gestopt en Robert onze personal shopassistant ‘Kurt’ (so gay) al 3 maal naar het magazijn heeft gezonden voor een andere maat van de kleding, gaan we Ronald even bellen dat het allemaal anders verloopt en dat we graag de coupon uit het bonnenboekje willen hebben van de Mall. Voor $5 koop je een boekje met allemaal kortingsbonnen, en die van Tommy Hilfiger kunnen Robert en ik op dit moment erg gebruiken (sorry Schat).

Als Roon, na 35 minuten zoeken naar de infostand voor de boekjes, de zaak binnenkomt kunnen we gaan afrekenen en onze aankopen aan Ronald showen.

Hierna kopen de mannen nog gympen bij Adidas en Nike en Robert koopt een winterjas bij Adidas. Lekker weer ook voor een winterjas, 38 graden C.

Ronald zit hierna erg laag in de suikers (geen echte shopper, dat zie je zo) en we gaan lekker eten bij Ponderosa. Het is weer goddelijk, de ober is uiterst vriendelijk en de zaak ziet er schoon uit (Cora, dit is de Ponderosa op de Intl drive; Beppie jij mag hier niet meer komen!!).

             

             

             

Hierna op verzoek van Robert nog even naar de Aeropostale winkel (2 for1).

              

Het zonnetje is lekker gaan schijnen. En we genieten van de zon en het zwembad (lekker schoongemaakt, we ruiken de chloor).

Hierna gaan de mannen alles nog even passen en werk ik het blog bij voor de fans thuis.

Vanaf 19u kijken we 3 splinternieuwe afleveringen van The Closer inclusief de seizoenafsluiting!

Het was voor een heerlijke dag in Orlando. Morgen gaan we naar Sanibel.

Dag 4 23 aug 2009

De dag begint vandaag heeeeeel vroeg, om 3u, als Robert om Paracetamol komt vragen omdat hij keelpijn heeft en denkt ook koorts te hebben. Hij heeft 38 graden koorts (nou ja, koorts, het heet dan koorts…).

Na het innemen van de Paracetamol knapt hij wat op, en slaapt met tussenpozen tot 8u.

We gaan om 10u richting Starbucks voor een lekker bakkie koffie en Racetrack om te tanken en hierna rijden we naar Tampa.

Het is even zoeken (met 35.000 anderen) naar een parkeerplek, we vinden een plekje op een grasveldje, waar je toch nog wel $15 voor moet betalen.

We halen de via internet bestelde en betaalde tickets af, krijgen een tegoedbon voor een pepsi, een hotdog en een zakje popcorn en vervolgen onze weg naar binnen.

De mannen willen erg graag iets kopen van de Rays. We vinden een merchandise zaakje maar dit is zo klein (en zo vreselijk duur) dat we ons afvragen of dit het wel is. De mannen doen nog een rondje arena maar dit is toch echt de merchandise zaak van de Rays. Rob vindt $150 voor een wedstrijdshirt te duur en Roon koopt een pet.

            

Hierna halen we de hotdogs op en zoeken onze plekken.

We zijn ruim een uur te vroeg maar hoeven ons geen moment te vervelen want er is genoeg te zien op het veld.

              

Rob neemt nog maar eens 2 Paracetamol in want hij heeft het maar koud en voelt warm aan.

Om 13.38u (??), precies volgens schema, begint de wedstrijd na het zingen van het volkslied door een meisje van 13jr met een gouden strotje.

             

De wedstrijd verloopt moeizaam voor de Rays en ze verliezen met 4-0 van de Texas Rangers.

Onderweg naar huis rijden we nog even verkeerd omdat Ronald het veel te druk heeft met het telefoneren met Peter. De TomTom kan roepen wat ze wil, hij volgt gewoon de meute naar het zuiden.

           

Ik bel Disney-tours op om te vragen of het een probleem is als we de Keys to the Kingdom tours verzetten naar donderdag 27-8 omdat Robert zich echt niet lekker voelt. Het is geen probleem en morgen wordt een dag bij en in het zwembad van de villa.

            

Bij de Wal*mart hebben we nog even eten/drinken gehaald, na Robert bij de villa te hebben afgezet. Morgen beginnen in Amerika de scholen weer en heel veel kids besloten op het laatst de spullen hiervoor te kopen bij Wal*mart. Het was ontzettend druk.

We sluiten deze gezellige dag af met een cookie dough ijsje voor de TV.

Dag 3 22 aug 2009

Ik heb lekker lang geslapen en zit om 5.40u achter de laptop. Ik loop een dag achter met dit blog en daar houd ik niet van. Ik heb, na mijzelf aangemeld te hebben, gelijk MSN-contact met Bep en Simone en het blog kan eigenlijk overgeslagen worden want in een paar minuten zijn ze op de hoogte van onze vorige dagen.

Ronald komt om 6.30u uit bed en gaat wat boodschappen doen bij Wal*Mart (hij kan dus wel boodschappen doen) en in de tussentijd doe ik een wasje en dek de tafel.

Als speciale verrassing van het huis lekt de toilet na het doortrekken van een onschuldig plasje (echt!!). Ronie (mijn handige Harry) kan dit maken (ik hoor jullie denken hebben jullie wel de juiste man uit het vliegtuig meegenomen) en er kan weer doorgetrokken worden…..

We gaan om 8.30u op weg naar Starbucks en daarna rijden we naar EPCOT. Mike vertelt ons dat het hier vandaag een groene dag is. Als we de preffered (diamond) parking parkeerplaats oprijden dan lijken er inderdaad maar erg weinig auto’s te staan.

            

We kunnen bij de tasjescontrole zo doorlopen en er is niemand voor ons bij de ingang, echt een vreemde gewaarwording. Het lijkt wel of er een bommelding is geweest waar alleen wij niks van af weten. We lopen door winkeltjes heen waar wij de enige zijn (en dat bij Disney in het hoogseizoen).

Als eerste naar testtrack waar we binnen 10 minuten in een autootje zitten. Robert maakt een filmpje van de hele rit dat hij later op Youtube wil zetten. Hierna beginnen we aan tour door World Showcase. Na Engeland kunnen we niet verder doorlopen want de rest van de landen gaat pas om 11u open.

                 

Dan gaan we even lekker zitten met een watertje en een koffie op een terrasje in Engeland, we zijn wederom de enigen.

Er komen wat vogelsoorten een stukje van onze granenkoeken pikken en dan kunnen we verder lopen naar Frankrijk.

          

Omdat het vreselijk heet is maken we af en toe een extra stop om even te rusten/plassen/foto’s te maken.

           

Bij Amerika (het is dan lunchtijd) nemen de mannen een turkey leg. Die zijn zo enorm dat ze hem allebei niet opkrijgen. Ik neem lekker een zakje kaascrackertjes.

                 

Robert gaat voor Bep nog op de foto in Italie voor de fontein (memories) en daarna lopen door voornamelijk de winkeltjes (AIRCO) terug naar de uitgang.

               

Om 14u gaan we terug naar de villa voor een zalige duik in ons zwembad. We rijden nog wel even langs de Dairy Queen voor een butterfinger ijsje. Ronald neemt vanillesmaak (60 smaken; hij wil vanille)…..

Onderweg vallen een paar regendruppels maar de bui barst pas los als we al een uurtje thuis zijn.

We nemen vanavond een pizza 5 cheeses en maken er een TV avond van. Ik heb last van mijn achillespees en Robert zijn enkel doet zeer van het lopen.

Morgen gaan we naar de Tampa Bay Rays.